Egipt, 27 luty 2007

Domyślam się, że wiele osób czytających naszą stronę inernetową zadaje sobie logiczne pytanie: Co dalej z tym Egiptem? Czy dzieje się coś w sprawie wykopalisk? Czy jest to tylko „balon”, który został nadmuchany i teraz uchodzi z niego powietrze, a „w balona” zostali zrobieni ludzie, którzy uwierzyli, że naprawdę coś się dzieje?
Chciałem zatem, uspokoić wszystkich forumowiczów, wszystkich czarnowidzów, wszystkich tych, którzy tworzą kolejne teorie spiskowe, i wszystkich tych , którzy są z nami „bez zastrzeżeń” – że w Projekcie Cheops dzieje się – i to bardzo wiele się dzieje. Przyczyną, dla której nie pisaliśmy przez długi czas i nie zamieszczaliśmy na stronie informacji był fakt, że trudno jest opisywać rozmowy, korespondencję mailową, negocjacje i inne posunięcia, które doprowadziły nas do chwili obecnej. Chciałem napisać wtedy, gdy będzie coś bardzo konkretnego do napisania – coś takiego – jak pozwolenie na wykopaliska, lub przynajmniej złożenie podania o takie pozwolenie do Najwyższej Rady Starożytności. Ponieważ moment złożenia podania przesuwa się w czasie (trzeba zdać sobie sprawę, że czas egipski płynie „inaczej” i dużo wolniej niż czas polski – kto tego doświadczył osobiście – wie o czym mówię…), postanowiłem poinformować o obecnym stanie Projektu.
Na początku chciałem przytoczyć kolejne fakty dotyczące Projektu, które doprowadziły nas do miejsca, w którym jesteśmy obecnie.

  • W sierpniu 2004 roku rozpoczęły się badania archeologiczne w kościółku na Ślęży, które były kontynuowane przez dwa sezony: 2004 i 2005. Badania zostały wstrzymane w maju 2006 z powodu decyzji władz kościelnych Wrocławia, które nie przedłużyły pozwolenia na dalsze prace. Do tego momentu stan kościółka jest taki, jaki był w listopadzie 2005 roku. Badania uwiarygodniły informacje uzyskiwane przez Lucynę Łobos.
  • W czerwcu 2005 roku odbył się pierwszy wyjazd przedstawicieli Fundacji „Dar Światowida” do Egiptu w celu zidentyfikowania przez Lucynę miejsc ważnych dla Projektu. Zostało wskazane miejsce grobowca faraona – budowniczego Wielkiej Piramidy (umownie nazywamy go „Cheops I”), miejsce grobowca faraona, który (wg. przekazów Lucyny) remontował Wielką Piramidę 2000 lat później („Cheops II”), oraz wejścia do Wiekiego Labiryntu.
  • W lutym 2006 roku na Płaskowyżu w Gizie zostały wykonane badania georadarowe (GPR) we wskazanych przez Lucynę miejscach. Wyniki badań i ich analiza, zostały po raz pierwszy publicznie ogłoszone i pokazane na II Sympozjum „Projektu Ratowania Ziemii” we Wrocławiu 11 czerwca 2006 roku. Wyniki tych badań przedstawili: prof. Mohamed Abbas z Narodowego Instytutu Astronomii i Geofzyki w Kairze, oraz dr Adam Szynkiewicz z Istytutu Geologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Analiza przekrojów uzyskanych w wyniku tych badań wykazała, że na głębokości 25 – 30 metrów występują w wielu miejscach wyraźne anomalie sugerujące istnienie pustych przestrzeni lub struktur (grobowców?) wykonanych ręką ludzką. Najprawdopodobniej pod całym komleksem Trzech Piramid istnieje cały system labiryntów i przejść, które powinny być zbadane archeologicznie. Dla nas najbardziej interersujące były oczywiście punkty wskazane przez Lucynę.
  • We wrześniu 2006 roku Rektor Uniwersytetu Wrocławskiego, prof. dr hab. Leszek Pacholski podpisał umowę pomiędzy Uniwersytetem Wrocławskim a Instytutem Astronomii i Geofizyki w Kairze. Umowa dotyczyła współpracy obydwóch placówek naukowych przy planowanych wykopaliskach w rejonie Płaskowyżu w Gizie. Instytut w Kairze zobowiązał się do złożenia podania na wykopaliska w Najwyższej Radzie Starożytności. Umowa została wysłana do Kairu.
  • Na początku grudnia 2006 roku umowa została podpisana przez stronę egipską. Przez trzy miesiące (od września 2006 r.) – treść umowy była analizowana i ostatecznie zaakceptowana przez egipskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych i przeszła tzw. „security check”. Tutaj zakończyły się informacje na naszej stronie i wielu czytelników mogło dojść do wniosku, że w Projekcie „nic się nie działo”. Oto jakie były nasze kolejne działania:
  • Na początku stycznia (2 – 8) 2007 roku – po raz trzeci – delegacja naszej Fundacji wyjechała do Kairu. Reprezentowały nas trzy osoby: Lucyna Łobos, jej mąż – Bill Brown, Andrzej Wójcikiewicz, oraz – jako czwarty – dołączył do nas jeden z głównych sponsorów naszej Fundacji. W czasie tego pobytu odbyło się pierwsze oficjalne spotkanie z dr Zahi Hawassem (na spotkaniu byli Bill Brown i Andrzej Wójcikiewicz). Dyskutowane były sprawy pozwolenia na planowane wykopaliska w miejscach największych anomalii wynikających z badań georadarowych.
  • W czasie tego pobytu nasza grupa spotkała się też (nieoficjalnie) z kilkoma członkami komisji Najwyższej Rady Starożytności, członkami egipskiej elity biznesu oraz – oczywiście z prof. Mohamedem Abbasem.
  • Na początku lutego 2007 roku została przysłana z Egiptu do Uniwersytetu Wrocławskiego propozycja podania na wykopaliska, która ma być złożona w biurze Najwyższej Rady Starożytności, zawierająca miejsce, które nas w tej chwili najbardziej interesuje: grobowiec faraona „Cheopsa II”. Sugerowane jest również powtórzenie badań georadarem w rejonie „Cheopsa I”.
    W tej chwili, czyli 25 lutego 2007, sytuacja wygląda tak, że podanie (które zostało przysłane do nas w języku arabskim) zostało przetłumaczone na język polski oraz dopracowane przez dr Adama Szynkiewicza i prof. Mohameda Abbasa. Obecnie prof. Abbas jest przygotowany do złożenia go w Najwyższej Radzie Starożytności przed spotkaniem specjalnej komisji, która ocenia takie podania i podejmuje ostateczne decyzje. Stanie się to prawdopodobnie w marcu.

    Lucyna Łobos i Bill Brown.

    Po grudniowym powrocie z Egiptu, w styczniu b.r. Lucyna i Bill wyjechali do Chicago, gdzie przebywają obecnie. Spotkali się tam m.in. z naukowcami z Uniwersytetu w Chicago, którzy są bardzo zainteresowani współpracą na rzecz naszego Projektu. Do Polski (do Wrocławia) wracają na początku kwietnia. Planują tu pobyć kilka tygodni następnie (zakładając, że do tego czasu będzie już pozwolenie na wykopaliska), z pewnością pojadą do Egiptu.
    Otrzymuję pocztą e-mailową wiele pytań dotyczących kolejnych sesji z Lucyną. Chcę poinformować, że od ostatniej sesji umieszczonej w internecie (sesja nr 67 z 16 listopada 2006 r.) nie było żadnych nowych sesji. Owszem, był szereg tzw. „sesji roboczych” przed wyjazdem do Egiptu i w Egipcie, gdzie otrzymywaliśmy informacje jak postępować i jak rozmawiać z osobami, które mieliśmy spotkać w Egipcie, jaką przyjąć strategię, itp. Przez cały czas odbywały się i nadal odbywają w Chicago tzw. „sesje prywatne”, które są jedynie do wiadomości osób zainteresowanych.
    Przypuszczamy, że najbliższa sesja z Lucyną w Polsce możliwa będzie najwcześniej w kwietniu 2007 roku. Wszystko jednak okaże się po powrocie Lucyny i Billa do Polski.

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii Giza, Ślęża. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s