WYJAZD DO HAWARY (FAYUM) 12-18 MARCA 2008

  • Skład ekipy Fundacji „Dar Światowida”
  • WILLIAM BROWN – inżynier, pomiary GPS
  • ADAM SZYNKIEWICZ – geolog, specjalista GPR
  • ANDRZEJ WÓJCIKIEWICZ – tlumacz, kierownik ekipy

Po otrzymaniu wiadomości, że Najwyższa Rada Starożytności wydała w dniu 6 marca 2008 roku oficjalne pozwolenie na kompleksowe badania w rejonie piramidy mułowej w Hawarze i Nekropolii Fayum, Zarząd Fundacji „Dar Światowida” podjął decyzję natychmiastowego wyjazdu do Egiptu. Pozwolenie zostało wydane dla Wydziału Archeologii Uniwersytetu w Kairze przy współpracy z Uniwersytetem Wrocławskim i przy finansowaniu ze strony Fundacji „Dar Światowida”.

Przypominam, że „Projekt Hawara” powstał dlatego, że w maju 2007 dowiedzieliśmy się, iż Narodowy Instytut Astronomii i Geofizyki w Kairze, który wykonywał dla nas badania georadarowe w Gizie – nie otrzymał pozwolenia na wykopaliska w miejscach wskazanych anomalii w rejonie trzech piramid. Z tego powodu powstał plan rozpoczęcia badań od Wielkiego Labiryntu, jako terenu „łatwiejszego”, jeśli chodzi o uzyskanie pozwolenia.

Rozmowy na ten temat ze strony Fundacji „Dar Światowida”, zainicjowane zostały w czerwcu 2007 roku przez Williama Browna, oraz Dziekana Wydziału Archeologii Uniwersytetu w Kairze, prof. dr Alaa Shaheena. Uwaga skierowana została w stronę piramidy mułowej w Hawarze. Podczas kolejnych wyjazdów i rozmów złożona została propozycja współpracy pomiędzy Uniwersytetem Wrocławskim oraz Uniwersytetem w Kairze, oparta na podobnej umowie, która była podpisana z Intytutem Astronomii i Geofizyki, a która wygasła ze względu na brak pozwolenia.

Dyrektorem generalnym „Projektu Hawara” został Dziekan Wydziału Archeologii w Kairze, prof. dr Alaaeldin Shaheen. W skład ekipy egipskiej weszło szereg naukowców i specjalistów m.in z dziedziny hydrologii. Powodem zainteresowania hydrologią jest fakt, że pierwszym zadaniem grupy badawczej będzie sprawdzenie systemu irygacyjnego przy piramidzie mułowej. Po wejściu do piramidy, na głębokości około 5 metrów znajduje się woda, która uniemożliwia wejście głębiej. Znalezienie źródła dopływu tej wody i jej zablokowanie będzie pierwszym zadaniem grupy.

Ze strony Uniwersytetu Wrocławskiego współpracuje z nami dr Adam Szynkiewicz, pracownik naukowy Wydziału Instytutu Nauk Geologicznych, który jest jednym z najlepszych w Polsce specjalistów od badań georadarowych (GPR). Dr Szynkiewicz brał również udział w badaniach i analizie wyników GPR na terenie trzech piramid w Gizie, prowadzonych przez prof. Mohameda Abbasa w 2005 roku.

Ze względu na fakt, że Uniwersytet Wrocławski nie ma Wydziału Egiptologii ani Archeologii Śródziemnomorskiej, polska grupa zdecydowała się zatrudnić Egipcjanina, dr Redę Abd El-Haleem Khaliefa, archeologa-egiptologa, który z ramienia Najwyższej Rady Starożytności pracuje jako inspektor na terenie piramid w Gizie. Do „grupy polskiej”, poza dr Szynkiewiczem, należą również Lucyna Łobos, jej mąż William Brown oraz Andrzej Wójcikiewicz.

Otrzymanie pozwolenia na badania w Hawarze przesuwało się w czasie ze względu na fakt, że ubiegały się o nie aż dwie placówki naukowe w Egipcie: Narodowy Instytut Astronomii i Geofizyki, gdzie pracuje dr Mohamed Abbas, oraz Wydział Archeologii Uniwersytetu w Kairze. O tej sytuacji dowiedzieliśmy się dość późno. Okazało się, że grupa dr Abbasa związała się z Patrickiem Gerylem i belgijską Fundacją, której nazwy do tej pory nie znamy. Patrick Geryl widocznie nie bardzo wierzył, że Polacy załatwią pozwolenie i związał się z grupą belgijską i dr Abbasem, który, jak się okazało, nic nam nie mówiąc – już w marcu 2007 roku otrzymał pozwolenie na wykonanie badań georadarowych koło piramidy mułowej, którego jednak do marca bieżącego roku, nie potrafił wykorzystać ze względu na brak funduszy. Na początku marca 2008 roku, gdy nasza ekipa otrzymała oficjalne zezwolenie na badania w tym rejonie, dr Abbas wykonał swoje badania w Hawarze na głębokości nie większej niż 8 metrów. Z naszych informacji wynika, że były to pierwsze badania GPR w tym rejonie.

Z uwagi na fakt, że prof. Alaa Shaheen otrzymał pozwolenie na badania dotyczące całości nekropolii w Hawarze – Fayum (nie tylko na badania georadarem), badania dr Abbasa mogą być wykorzystane przy analizie struktur podziemnych przez Uniwersytet w Kairze.

Badania georadarowe wykonane przez naszą grupę pod kierownictwem dr Adama Szynkiewicza odbyły się 18 marca b.r. Użyte zostały anteny o zmiennej częstotliwości w zakresie od 17 do 80 MHz, które zostały nastawione na badanie do głębokości około 25 – 30 metrów, czyli o wiele głębszej niż badania dr Abbasa.

W rozdziale „Egipt” i w zakładce „Hawara” znajduje się szereg zdjęć z tych badań.

Głównym celem badań grupy egipskiej było znalezienie źródła dopływu wody do piramidy mułowej. Głównym celem dla nas było sprawdzenie wskazań Lucyny Łobos, która podczas kolejnego pobytu naszej grupy w Hawarze w październiku 2007 roku wskazała szereg punktów i obszarów, gdzie mogą znajdować się podziemne wejścia do Wielkiego Labryntu. Według Lucyny Wielki Labirynt rozciąga się w zupełnie innym kierunku, niż to twierdzi większość egiptologów, opierających się na badaniach Anglika Charlsa Flendersa Petri, które miały swój początek w 1888 roku, czyli pod koniec XIX wieku. Ch. F. Petrie usytuował Labirynt na południe i na północny zachód od piramidy mułowej. Lucyna twierdzi, że Labirynt rozciąga się na północ i na wschód od piramidy, a wejścia są po stronie wschodniej i północnej. Ponadto, według przekazów Lucyny, od północnej i wschodniej strony piramidy, nie ma wody, czyli te części Labiryntu nie są zalane i można je odkopać.

Badania i odczyty georadaru będą analizowane w Instytucie Geologii Uniwersytetu Wrocławskiego przez dr Adama Szynkiewicza i wstępne informacje powinniśmy mieć w ciągu następnych 3 tygodni.

W przypadku odkrycia anomalii sugerujących istnienie podziemnych przepływów wodnych, które najprawdopodobniej znajdują się od strony południowo-wschodniej i/lub zachodniej – następną fazą będzie dotarcie do tych przepływów i zablokowanie ich.

Jednocześnie, w przypadku wyraźnych anomalii w pobliżu piramidy, sugerujących istnienie podziemnych komnat lub przejść istniejących od strony północnej i/lub wschodniej – mogą być równocześnie rozpoczęte prace wykopaliskowe w tych rejonach. Te sprawy jednak będą jeszcze uzgadniane ze stroną egipską.

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii Hawara. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s